Relaties anno 2020

Relaties anno 2020

De kwaliteit van je relaties bepaalt de kwaliteit van je leven. Meer dan ieder ander menselijke ervaring geeft het aangaan en onderhouden van verbindingen en relaties met anderen ons een gevoel van vervulling en van betekenis.  

In de afgelopen jaren zijn relaties een enorme shift ondergaan als gevolg van de sociale en culturele shift die heeft plaatsgevonden in de afgelopen decennia.  

Vroeger leefden we als sociale wezens in groepen en gemeenschappen met duidelijke normen en waarden en had ieder lid van de gemeenschap zijn of haar eigen plek binnen de groep. Er was een zekere mate van structuur, duidelijkheid en stabiliteit. Als lid van de gemeenschap was het vanzelfsprekend dat je je diende te gehoorzamen aan de algemene norm en in plaats daarvan kreeg je terug een gevoel van saamhorigheid en thuishoren. Je was onderdeel van een groter geheel en ook al had je weinig vrijheid, je was nooit alleen.  
 
Met de sociale, economische en culturele shift die plaats vond, gingen meer mensen naar de steden verhuizen en maakte het collectieve langzamerhand steeds meer plaats voor het individuele. Ons vrijheid nam toe, maar zo ook ons gevoel van eenzaamheid. Het gevoel van ergens bij horen en deel uitmaken, was nu ver te zoeken.  

 
De saamhorigheid, stabiliteit en gevoel van identiteit die wij vroeger binnen de gemeenschap ervaarden, zoeken we nu in 1 persoon, ons romantische partner. Bij die ene persoon willen wij ons voldaan, vrij en stabiel voelen en daarnaast willen wij ook dat diegene onze best friend en gepassioneerde lover is.  

Met andere woorden, dat wat de dorpen ons vroeger gaven, willen we nu van één iemand.  

Het is dan ook niet heel vreemd dat velen het tegenwoordig lastig vinden om een relatie aan te gaan of te onderhouden. Relaties ontstaan niet meer uit noodzaak of sociale verplichtingen, maar uit gevoel en emoties. We willen vlinders in ons buik en ons aangetrokken voelen tot de ander. Wanneer we uit de 1e fase, de romantische fase, van een relatie komen en de tweede fase aan gaan, komen langzamerhand onze baggages (trauma’s) boven water. We zien opeens ook de minder aantrekkelijke kanten van de ander en vaak is datgene waar we in eerste instantie verliefd op werden, juist hetgeen waar we later in de relatie een afkeer tegen krijgen. Onze gevoelens en emoties, de eerste leidraad voor het aangaan van de relatie, is niet langer hetzelfde en we concluderen dat we niet langer van diegene houden. Dus: einde relatie, op naar de volgende.  

 
Uiteraard is het proces veel complexer dan zojuist beschreven, maar voor het gemak en het overzicht schetsen we hier een beeld van de structuur. 
 
Vroeger was er in het dorp beperkte partnerkeus en kwamen twee mensen meer om praktische redenen bij elkaar. Tegenwoordig werkt dat heel anders. Er is nu zoveel (online) aanbod dat er keuzestress is ontstaan. Het aantal dating sites en apps die op basis van “oppervlakkige” eigenschappen aangeven wie een goede match voor je zou kunnen zijn, blijven maar toenemen. Het aanbod is zo groot dat het zowel stressvol als uitputtend is geworden om ‘de juiste keuze’ te maken. Als het kiezen van de meest simpele dingen, zoals wat je vanavond eens zal gaan eten, zo energie slopend kan zijn, laat staan hoe vermoeiend het is om de juiste keuze te maken in partnerschap, degene waarmee je je leven wilt gaan delen. Als je dan ook nog eens een rooskleurige bril op hebt, die het hele plaatje filtert naar alleen de leuke eigenschappen, wordt het helemaal lastig. Wat als we, om de diepe connectie te ervaren waar we eigenlijk op zoek naar zijn, ook de minder leuke kanten van de ander en – nog veel meer van onszelf – hebben te zien en te erkennen? En wat als je die diepgang niet kan vinden met het swipen van foto’s van je potentiele partner? 

Veilige emotioneel intieme relaties vragen om een hele andere kijk en perspectief op de ander, en daarmee allereerst ook op jezelf. Het gaat om het steeds weer opnieuw kiezen van wat je al hebt en dat kan nog best een uitdaging zijn aangezien we snel uitgekeken raken op dat wat we al hebben. We willen het beeld en idee van een relatie, maar we zijn niet bereid om de diepte van het echte werk aan te gaan. We willen een persoon die de lege plek voor ons inneemt, maar we willen niet specifiek die persoon en alles wat daarbij komt kijken.  

Kortom, we zoeken nu naar één partner die ons kan voorzien van al onze emotionele behoeften, terwijl wij daar vroeger een heel gemeenschap voor hadden. Verbinding is wat we echt willen en we hebben iedere dag de kans om die aan te gaan met de mensen in ons leven, buiten de apps en sites om. Zo komt er minder pressure op die ene partner en laat je jezelf misschien toe om hem of haar te zien voor wie hij of zij echt is, los van jou eigen emotionele behoeften.

Vond je dit een interessant artikel en wil je meer weten? Neem gerust vrijblijvend contact met me op en we kijken samen hoe ik jou kan begeleiden.   

Geef een reactie

Sluit Menu